Benin reis dag 11 : Abomey – Cotonou – DanTokpa marktbezoek en nachtvlucht

Na ontbijt uitchecken en richting Cotonou, eindbestemming in Benin.

Snel onderweg nog even uitstappen om de beentjes te strekken. Simon neemt ons mee naar een ananasplantage, vlak langs de weg. Ook een schrijnwerkerij komen we tegen. Deuren, rekjes, stoelen, kinder-loop-rekjes én ook doodskisten, zomaar te koop langs de weg …

Dan komen we terug aan in Cotonou, waar dit avontuur voor ons 10 dagen geleden is begonnen. Voor de reizigers die nog wat centjes (of hier franc CFA) over hebben, is er vandaag gelegenheid om ervan af te raken. We gaan namelijk shoppen op de markt van Cotonou. Plaats van onheil is de DanTokpa markt en daarna naar de Centre Artinasal markt.

De DanTokpa markt ligt aan de lagune, aan de St. Michel boulevard en is een mierennest van smalle donkere steegjes, soms overdekt, met allerlei spullen, maar grotendeels goedkope items, meestal duidelijk geïmporteerd uit Azië. Honderden kraampjes die hetzelfde aanprijzen : fluo-gekleurde plastic sandalen en schoenen, handtassen, namaakjuwelen, valiezen, manden en huishoudgerief … keuze genoeg. De markt wordt hier om de 4 dagen gehouden.

Als je de markt bezoekt, zal je je ogen uitkijken, overal zie je verschillende kleuren gemixt, waardoor het een bont en levendig-hectisch geheel is.  Als je iets van kortbij of langer dan 2 seconden durft te bekijken, krijg je spontaan een lokale “gids-bodyguard-begeleider-stalker-en-zogezegd-broer-van-Simon” mee in je kielzog op ontdekkingstocht in dit onoverzichtelijk labyrint. Het is hier van op te letten niet verloren te lopen, maar ook een kunst om de “gids” af te schudden. Want die volgt je onvermoeibaar mee van steegje naar kraampje naar ander steegje. We splitsen de groep dan ook op in kleinere groepjes, maar nooit minder dan met z’n tweeën.

Een gedeelte van de markt is ook duidelijk voorzien voor eerder voedingswaren, sommige dingen voor ons herkenbaar, maar soms ook helemaal niet. Ook redelijk wat standjes met granen, kruiden en gedroogde vis en kleinere schaaldieren… met typische herkenbare geur natuurlijk.

Maar de aandacht van de vrouwen uit onze reisgroep gaat vooral naar de typische exotisch felgekleurde stoffen, die je per lopende meter kan aanschaffen voor een prikje. Dit is kwalitatief materiaal en uniek en eigen aan Afrika, want je merkt het al snel. Iedereen die hier wat centjes heeft, koopt ettelijke meters van soms schreeuwerig gekleurde, in exotisch drukbeprint fijn stof en laat er een jurk of een hemdje uit maken en – als er stof genoeg is- waarom niet ineens ook een volledig pak voor je man en kinderen. Ja, koppels zien er soms uit als broer-zus twee-eiige tweelingen in dezelfde outfits. Af en toe ook volledige families in exact hetzelfde stof. Raar zicht soms…. Professioneel afbieder Simon komt gelukkig mee.

Wat hier spijtig genoeg wat ontbreekt, zijn eigenlijk de authentieke, artisanale dingen zoals gevlochten sieraden, typische houten Afrikaanse maskers en beeldjes. Maar Simon weet wel raad en brengt ons met de bus een eindje verder naar de veel kleinere, maar wel gezelligere en rustigere Centre Artisanal markt.

Ikzelf heb niet meer zoveel CFA’s over, maar wil nog wel iets mee als souvenir van dit prachtige land. De meeste houten sculpturen zijn te groot voor in de valies en ook niet altijd mijn ding, maar na een tijdje zoeken, kan ik toch een paar mooie houten maskers op de kop tikken. OK, weegt niet zo veel en is ook niet echt breekbaar. Ideaal voor de valies dus.

OK, shopping-missie volbracht. Iedereen heeft wel iets kunnen vinden. Sommigen gewoon een hele (cement)zak vol ;-). Tijd om af te ronden, de bus te pakken en wat verderop loodst Simon ons naar een terras aan de rand van het kanaal met prachtig uitzicht op het water en geeft verkoeling in de schaduw. Iedereen is immers nat in het zweet van de broeierige markt. Een fris pintje gaat wel smaken.

We maken ook van de gelegenheid gebruik om op deze idyllische plaats officieel onze chauffeur Gaston en gids Simon uitvoerig te bedanken. Zonder hun had deze reis veel minder impact op ons gehad. We hebben via hun ook dikwijls een kijkje kunnen nemen achter de schermen en toegang gehad op plaatsten waar normale toeristen absoluut nooit zouden geraakt zijn.

Op voorhand hadden we al een fooi bedrag verzameld voor beiden. Irouchka is maar al te graag vrijwilliger om dit te overhandigen aan Gaston en Simon. Simon zijn centjes staken we nog in een koekendoos (van Ann), waar ook nog wat lekkers (Belgisch) in steekt. Denk wel dat hij dit kan appreciëren 😉

Nadien heeft PROTOS nog 2 kamers geboekt in het mooie Hotel Du Lac in Cotonou. Niet om te overnachten (spijtig), maar om de kans te krijgen de valiezen te herschikken voor de terugvlucht, om nog even op te frissen na de broeierige markt en voor een hapje op het terras, met zicht op het kanaal richting zee. OK, dan met alle valiezen van de mannen naar die ene kamer, vrouwen samen naar een andere kamer. Gelukkig is de kamer redelijk ruim en kunnen we onze spullen herschikken. Er is zelfs nog even tijd voor een snelle duik in het mooie zwembad, dus dat slaan we dan ook niet meer over. Afspraak op het terras voor pizza en afscheid…

Sarah (hoofd van PROTOS in Benin) had beloofd nog even langs te komen om ons te bedanken en uit te wuiven. Tijdens de pizzamaaltijd daagt ze ineens op en iedereen enthousiast als ze ons komt bedanken om de PROTOS projecten in Benin te steunen en voor het bezoek eraan. Het was voor beide partijen zeer leerrijk en iedereen kijkt met positieve gevoelens terug op deze super boeiende inleefreis.

Merci PROTOS team België en Benin om deze reis zo vlot te laten verlopen en ons hartelijk en gastvrij te ontvangen in dit prachtige land ! Dit gaat nog een tijdje blijven hangen …

Nadien terug inpakken, snel uitchecken en richting luchthaven van Cotonou. Iedereen is een beetje stil op de bus, want we beseffen nu dat het avontuur bijna afgelopen is…

Tussen de aanschuifrijen aan de ingang van de luchthaven nemen we allemaal nog snel afscheid van Simon en Gaston, ondertussen onze trouwe vrienden. Merci les amis!

Nog wat sleuren met bagage, 10 keer dubbelchecken aan de security (zelfs tot handbagage voor derde keer terug uitpakken op de tarmac), iemand een Zwitsers zakmes kwijt omdat het in de handbagage stak, sommigen hun visum vergeten (heibel en vieze gezichten aan de douane), anderen hun internationaal paspoort en boarding pass plots kwijt (mijn schuld… sorry), maar … maar voor de rest eigenlijk geen problemen 😉.

Nachtvlucht verloopt vlotjes. Toiletbezoek op de vlucht ook trouwens, want sommigen hebben een extra gratis “cadeauke” meegekregen vanuit Benin 😉. Een paar bleke gezichten in Zaventem daardoor… maar… we hebben het gehaald. We zijn bijna thuis. Nog afscheid nemen van mekaar als we nog zitten te wachten aan de rolband voor ons valies…

Bedankt Sofie voor de prima begeleiding, voor de toffe reisgroep iedereen en tot binnenkort… of zoals Simon het zou zeggen…

” C’est partiiiiiii !!! “, en toen was het gedaan …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.