Benin reis dag 2 : Cotonou-Ouidah : Green-Keeper project op Lac Nokoué + paaldorp Ganvie

In de voormiddag rijden we in groep met ons busje richting Lac Nokoué tot aan dorpje Sô-Ava. Dit is een meer dat vlak aan zee gelegen is, maar door het uitgraven van een kanaal richting zee, is er intrusie van zout water ontstaan. 

De partner van Sarah (PROTOS medewerkster in Benin), Fohla, geeft ons uitleg over het Green Keeper project. Hij is pediater van opleiding maar heeft tegenwoordig een andere passie. Het Green Keeper project.

Het Lac Nokoué tussen Cotonou en hoofdstad Porto-Novo is door een invasieve exotische plant, de waterhyacint (Eichornia crassipes), soms volledig overspoeld met deze supersnel groeiende, maar wel mooie drijvende plant.

Deze planten hebben een korte levenscyclus, reproductie via zaad en wortels, maar dus ook snel afgestorven, waardoor ze naar de bodem zinken en de kwaliteit van het water negatief beïnvloeden. Zolang de planten drijven, vormen ze ook een bedreiging voor de vissen omdat zuurstof minder kans heeft om in het water opgenomen te worden.

Er is momenteel een droog seizoen in Benin, waarbij de rivier weinig zoet water levert aan het meer en daardoor meer zout water naar binnen stroomt. Het zoute water is een regulerende factor in de groei van de invasieve waterhyacint. Gelukkig maar, in landen in de buurt van Benin geeft deze plant soms enorme problemen en is meestal niet meer controleerbaar.

Fohla legt uit dat deze planten uit het meer geoogst worden, gedroogd in bundels en nadien vermalen en gezeefd. Er blijven 3 fracties over waarbij een grotere fractie kan gebruikt worden als absorptiemiddel bij calamiteiten van gemorste vloeistoffen. We bezoeken de site waar Green Keeper de plant verwerkt van grondstof tot eindproduct.

Ik geef Fohla een bundel info en een USB-stick met publicaties en artikels die ik nog in België had opgezocht. Er bestaan namelijk alternatieve bestrijdingsmethodes : pesticiden (maar natuurlijk geen promo voor gemaakt) / 2 soorten specifieke kevertjes die de plant graag lusten / een soort schimmel, ook specifiek en dan nog als biomassa gebruiken voor productie van biogas. Misschien kan hun dit helpen, moest de exotische plant ooit toch het fragiele evenwicht kunnen overwinnen. Ik laat ook mijn contactgegevens achter, moesten er nog dingen zijn waarmee we kunnen helpen vanuit België.

We varen verder langs lagunes en inhammen tussen de waterhyacint planten : veel vissersbootjes, wuivende kindjes langs de oever en prachtige exotische watervogels. Enkele vogelsoorten die er voorkomen zijn de Afrikaanse gaper, de roze bijeneter, de zwarte stern, de honingzuiger en de bonte tok.

Nadien varen we met ons bootje verder op het meer richting zee. Je merkt dat het zoute water een afdodend effect heeft op de plant. Onderweg veel vissers in kleine, houten bootjes. Soms een hele familie erin, soms ook maar alleen 1 kindje (4 à 5 jaar schat ik). We komen aan in paaldorp Ganvie waar een exotische bedrijvigheid heerst. Hier wonen 20.000 mensen! Vissers, drijvende winkeltjes voor groenten en fruit, fel gekleurde stoffen, voorwerpen in hout.

Hier wonen en leven mensen… gewoon op het water, tussen de drijvende waterhyacinten…maar heel arm en weinig basisbehoeftes zijn voorzien….

“drinkwater”voorziening = vullen van plastic vaten op een bootje

Iedereen kijkt zijn / haar ogen uit, want dit heeft nog niemand ooit gezien. Middageten in het centrum van Ganvie, dorpje op het meer : kip (taai) of vis (droog), met rijst en pikante rode saus. Lekker, maar gaat blijkbaar het 10 dagenmenu worden 😉.

Dan met de boot terug richting busje, naar het hoofdkantoor van PROTOS in Cotonou. We maken er kennis met Sarah, Grégoire, Myriam, Jeannette, Blanche, allemaal supervriendelijke, gemotiveerde en enthousiaste mensen. Ik laat mijn contactgegevens achter bij de hydrogeoloog (Gregoire, denk ik). Er is even tijd om vragen te stellen, maar we moeten snel verder…spijtig.

Simon neemt ons mee via de Route des Pêcheurs, op een hobbelige, maar prachtige zandweg langs de zee, die ons naar het hotel brengt.

Onderweg stoppen we nog voor een kokos-pauze, want uit het struikgewas komt een mevrouw, met een grote metalen schaal vol verse kokosnoten op haar hoofd, aangelopen. Een paar jongens kappen met een vlijmscherpe machete de kop van de noot en we mogen proeven van het lekkere kokosvocht. Geen melk, maar eerder zoet kokoswater. Ook het vruchtvlees in de noot is superlekker en mals. Niet zoals die uitgedroogde versie die je bij ons kan kopen.

Zalig, en dat met zicht op zee en palmbomen …

Medereiziger Luc probeert ook nog een kokosnoot te gaan halen in een palmboom, maar staakt zijn poging na 1 meter hoogte… daarvoor hadden we wel een geslaagde demonstratie gekregen van het noten plukken.

Aankomst in hotel Djegba, snel bagage in de kamer zetten en duikje in het zwembad. Doet deugd, na een lange, zweterige rit op het busje.

Na avondeten in hotel doen we nog een poging om iets van de Voodoo ambiance te gaan opsnuiven in centrum Ouidah, maar we zijn een beetje laat vertrokken. Dus niet meer veel van gezien, wel enorm druk… er broeit duidelijk iets voor morgen. OK, morgen ganse dag Voodoo, komt dus in orde.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.