De roadshow in provinciehuis Vlaams-Brabant

Dan namiddag de roadshow… wat een dag !

Ja, ik heb moeite me te concentreren op de presentatie van onze directeur – generaal. Niet omdat het niet boeiend was… er spookte van alles door mijn hoofd. Ik wist het nieuws ook nog maar pas van gisteren. En als ik nu ook eens een briefje in de ideeënbus steek tijdens de pauze…?

Neen zeg, slecht idee. Ineens zoveel aandacht, ziet dat ze mij die micro nog in mij handen duwen ook nog. Nee zeg, denk maar rap aan iets anders. Tijdens de pauze spreek ik Sammy (Wuyts, Directeur Bedrijfsondersteunende Diensten) aan, die ook stond aan te schuiven voor een fris glaasje thuis gebotteld en gezond drinkwater. Natuurlijk eerst om te bedanken voor de gemaakte keuze en het vertrouwen… maar stiekem ook een beetje om los te peuteren waarom de directieraad voor mijn kandidatuur had gekozen. Boeiend gesprek, toch iets losgepeuterd gekregen 😉

Ah ja…. die briefjes in de ideeënbus !!! Pauze bijna gedaan. FOERT, ik doe het toch, waarom niet. Ik schrijf snel iets in de aard van “zou het niet een goeie start zijn van het PROTOS Benin project, om na de roadshow, aan de uitgang met een collecte te beginnen? Uw PROTOS ambassadeur, Stefan Humblet” Hop, briefje in de gleuf van de kartonnen doos. Ik dacht toen nog : van die blauwe doos, afkomstig van A4 kopiepapier, waarschijnlijk nog uit Brussel meegebracht en rap een gleufje in gesneden in het deksel : weinig origineel … maar kom… het werkt. De juiste tekst op het kleine briefje moet uit korte termijngeheugen gewist zijn, wegens cortisol en adrenaline overdosis in bloed. Ok, na de pauze nog wat meer PowerPoint en dan het stemmen, allemaal heel boeiend en leuk… maar ik dacht eerder aan die micro die ze waarschijnlijk toch in mijn handen gingen duwen. Dan onze directeur-generaal, mijnheer Goossens die mijn briefje naar boven haalt, stiekem lacht en zegt dat dit niet echt verwacht was. Oei… hopelijk geen blunder begaan ! Briefje tot laatste gehouden (wat ik al hoopte) en dan meer uitleg en omkadering over het PROTOS Benin project. Ik blij, want ik kon het niet beter verwoord hebben. “Maar dat wil dan zeggen dat onze ambassadeur hier in de zaal ergens zit…  ” oh nee ! 

Die afstand tussen de rijen stoelen is écht te klein om nu nog rap onder te duiken. Ok, dan maar opstaan en de micro (als bij wijze van de horens van de koe) pakken. In tegenstelling tot de meeste Oscarspeeches was deze totaal niet voorbereid, wat duidelijk merkbaar was en de helft van de zaal heeft het waarschijnlijk niet eens verstaan omdat ik naast in plaats van in de micro aan het praten was. Mijn collega Bart had nochtans al een paar keer duidelijk zitten te gesticuleren met een gebaar van “micro” en “voor de mond houden”. Tevergeefs …Het moet iets geweest zijn zoals “Ik ben…  / bedankt aan…  / ik ga mijn best doen / het gaat een heel avontuur worden / Benin is een heel arm land / ik zoek nog sponsorgeld / en ga zo dadelijk aan de uitgang met de kartonnen ideeënbus staan voor een eerste collecte / alvast bedankt iedereen”. Denk dat het dat was.

Dan spurt naar de prachtige ideeënbus. Ah ja… er mocht daar niemand buiten, zonder langs de bus te passeren hé. Eerste paar mensen lopen gewoon voorbij -> niks. Oei, dit gaat gênant worden. Dan toch een paar geldstukken en kleine briefjes. En vanaf dan kon ik schudden en rammelen met de doos. Aaaa… vanaf dan ging het al een stuk vlotter. Er waren er natuurlijk een deel “ontsnapt” langs de tweede uitgangdeur -> &µ@£ !!!  OK, geen monsterscore, 127 €. Maar alle beetjes helpen en het was nog maar een begin. Iedereen van de Vlaams-Brabantse collega’s en labo bedankt trouwens! Doos mét inhoud duw ik in de handen van Karlien. Eeeugh, da’s niet voor mij, neem jij dit maar mee. Ik dacht : OK, dan moet ik het al niet tellen ook niet 😉 Goed, start van de inzamelactie is begonnen. Nu nog suggesties verzamelen voor de rest van de campagne. En suggesties zijn er gekomen…

En ah ja… ook nog grappig. Er zijn blijkbaar ook nog collega’s die er een sport van maken om tijdens de roadshows vragen te stellen ZONDER micro. Waarschijnlijk dan wel met een ingebouwde subwoofer 😉


Ik heb een mededeling …

In het labo weet nog niemand van iets, straks is het roadshow in Leuven. Daar komen mijn collega’s misschien mensen tegen die het wel al weten, dus ik moet het hun vertellen voor de roadshow. Tijdens de koffiepauze in de refter zit iedereen aan tafel. Koffie, vers fruit een snelle babbel over thuis of verwikkeld in een conversatie over het werk.

OK, moed bijeenrapen en even de aandacht van de groep vragen. Ik zie sommigen al kijken “wat gaat die nu zeggen?”. Ik leg kort uit dat uit de 21 inzendingen, de directieraad mij gekozen heeft als ambassadeur voor de PROTOS Benin reis. Algemeen enthousiasme en zelfs klein applausje. Dat doet deugd. Die gaan mij niet missen en al mijn werk overpakken als ik er een tijdje niet ga zijn 😉 Tegelijkertijd zeg ik dat ik het spijtig vind dat er niet werd gekozen voor één van de twee andere labo collega’s die zich ook hadden ingeschreven (Terry en Louise). Maar zij wisten het al -maar ook nog maar pas- via mail van Kathleen (De Schepper, Afdelingshoofd Communicatie).